DB 2 :: All About Timeline

posted on 06 May 2010 12:41 by justpitak  in DB

 

 

xxxxxxxxxx

 

 

DB 2 :: ความเดิมและแนวทางของตัวละคร

 

 

 

= เรื่องราวที่ผ่านมา =

 

อนุบาล

 

-->  เข้าเรียนเร็วกว่าเด็กปกติ เนื่องจากพ่อแม่รู้สึกว่าลูกน่าจะพร้อมแล้ว และให้ไปลองสอบ แล้วก็สอบติดเข้าเรียนได้ที่โรงเรียนเอกชนแห่งหนึ่ง

-->  ช่วง อ.1 - อ. 2 เป็นช่วงที่เพียง "ไม่ยิ้ม" -- ไม่เข้าหา ไม่ทักทาย ไม่พูดคุย ถามคำตอบคำเหมือนเด็กไม่มีความมั่นใจ ทั้งนี้เป็นเพราะว่าพี่สาวฝาแฝดดูจะทำอะไรได้เก่งไปหมดทุกอย่าง เพียงเองก็รักพี่สาวมากเลยไม่มีความคิดที่จะ "เก่งแข่ง" แต่กลายเป็นว่าหมดความมั่นใจไปแทน เพราะกลัวทำได้ดีไม่เท่าพี่

-->  พอ อ. 3 ก็เริ่มรู้ตัวแล้วว่าไม่มีเพื่อน เริ่มรู้ตัวว่าตัวเองอายุน้อยกว่าคนอื่น เก็บเป็นปมเล็กๆ ในใจอยู่คนเดียวว่าทำไมตัวเองไม่เหมือนเพื่อน แต่โชคดีที่ครูประจำชั้นสังเกตเห็นและช่วยแนะนำได้ทันเวลา

คำพูดของครูประจำชั้นตอนนั้นตอนนั้นกลายเป็นคติประจำใจของเพียง

 

"ถ้าอะไรๆ ไม่ดีล่ะก็...ลองยิ้มดูสักครั้งมันจะดีเอง"

 

ประถม

-->  เข้าเรียนชั้นประถมในโรงเรียนเดิม มีเพื่อนไม่กี่คนมาจากอนุบาลด้วยกัน แต่ส่วนใหญ่จะย้ายออกไป ทำให้สภาพสังคมและเพื่อนๆ ที่แวดล้อมอยู่เปลี่ยนไปมาก

-->  จากเหตุการณ์ช่วงปลายอนุบาลทำให้ขึ้นประถมมา เพียงก็เริ่มจะกลายเป็นมนุษย์ยิ้ม...

-->  เฮฮาปาร์ตี้ตั้งแต่ ป.1 ยัน ป.6 เพราะว่าชิวขึ้น มั่นใจในตัวเองมากขึ้น ยิ้มมากขึ้น กลายเป็นว่าเข้าหาคนอื่นเก่งเสียอย่างนั้น

-->  เริ่มชอบขลุ่ยตั้งแต่เข้าประถม -- แต่ก่อนก็ชอบขลุ่ยเพียงออเป็นทุนเดิมอยู่แล้วเพราะเป็นชื่อของพี่สาว พอมาได้เรียนในคาบดนตรี ขลุ่ยก็กลายเป็นของที่จะต้องมีติดตัวประจำของเพียงไป

-->  เพราะว่าเรียนแต่ดนตรีไทย ทำให้อ่านโน้ตแบบฝรั่งสากลไม่เป็น แต่ถ้าบอกตัว โดเรมี มาล่ะก็ยังพอไหว

 

* (ที่โรงเรียนมีสอนแต่ดนตรีไทย ประถมต้นเรียนขลุ่ยเพียงออ ประถมปลายขลุ่ยเรคอร์เดอร์ มัธยมเป็นเครื่องดนตรีไทยจำพวกซอ ระนาด ขิม)

 

มัธยมต้น 

-->  ไปลองสอบที่โรงเรียนสามเสน...สอบติดทั้งๆ ที่ไม่ได้อ่านหนังสือเลยแม้แต่ตัวเดียว แต่วันรายงานตัวดันตื่นสาย ทำให้ต้องเรียนที่โรงเรียนเดิมต่อไป

-->  เพราะว่าโรงเรียนที่อยู่เป็นโรงเรียนเล็กๆ (ขนาดโรงเรียนอาจจะเล็กกว่า รร.ลบ.) มัธยมมี 1 ห้อง : 1 ชั้น แต่ละห้องมีเด็กเกิน 20 ก็ถือว่าเยอะแล้ว ทำให้เหล่ามัธยมสนิทกับคนในห้องเอามากๆ

-->  เป็นตัวฮาประจำห้อง เป็นลูกรักครูสอนดนตรี เพราะว่ารู้สึกผูกพันกับโรงเรียนนี้มากถึงได้มีความรู้สึกลึกๆ ว่า "ไม่อยากย้าย"

-->  ม.ปลาย โรงเรียนสอนแต่ ศิลป์-ฝรั่งเศส ทำให้ตัดใจที่จะไปลองสอบที่อื่นดู

-->  เพราะว่าชิวจัดเลยทำใจได้เร็ว

 

 

มัธยมปลาย

[MS] สอบสัมภาษณ์

 

 

= แนวทางในช่วงเทอม 1 =

 

แม้ว่าเพียงจะย้ายโรงเรียนเป็นครั้งแรกของชีวิต แต่ดูท่าว่าจะไม่มีปัญหาอะไรในการคบเพื่อน อาจเป็นเพราะเข้าหาคนเก่ง

ใน 1 เทอม เพียงน่าจะรู้สึกเหมือนเรียนด้วยกันมาหลายปี

 

ทางด้านนิสัยเพียงคงไม่เปลี่ยนเท่าไร  สำหรับนิสัยให้เกียรติผู้หญิงนั้นเพราะว่าที่บ้านมีผู้หญิงเป็นใหญ่อยู่ 3 คน ทำให้ชินซะแล้วกับการเอาใจสาวๆ -- และมาที่โรงเรียนก็อาจจะมีการคอยเอาใจและอ้อนสาวๆ ที่เข้าหาง่ายเป็นระยะๆ

ด้านการเรียน เพียงจะตั้งใจเรียนแบบจริงจังเฉพาะในคาบที่เรียนแบบชิวๆ แล้วไม่รู้เรื่อง (เช่น เคมี)

ถ้าผลการเรียนเคมีดีขึ้นเมื่อไร อาจจะชิวยิ่งกว่าเดิม (ยังจะชิวกว่านี้ได้อีกเรอะ!)

 

= คอนเซ็ปต์ =

"เฮฮาปาร์ตี้" เป็นคอนเซ็ปต์ที่วางไว้ค่ะ -- มันน่าจะออกมาชิวๆ ขำๆ แนวตลกขบขันสมกับนิสัยเจ้าตัว อาจมีดราม่าแต่คงไม่มาก เพราะการจะให้คนมองโลกในแง่ดีมาดราม่ามันออกจะยากอยู่ แต่คนประเภทนี้แหละ พอดราม่าเมื่อไรล่ะ...อาจจะหนักกว่าคนอื่นก็ได้

ตอนนี้ก็เน้นขำๆ ไว้ก่อนค่ะ

 

 

xxxxxxxxxx

 

(ประมาณนี้ล่ะมั้ง? =w=;;)

 

 

ปล. ถึง ผปค. นายกร...อย่ามาเหวงเสร็จแล้วนะก๊ะ (ฮาาา)

 

Comment

smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry
smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

อร๊ายย อยากเห็นอยากมาเหวงจังเลยค่ะ *จะรอคอมเม้นต์อย่างตั้งใจนะคะ ฮ่า!*

อารมณ์ดีก็ดีแล้ว ชิวๆ ขำๆ นั่นแหละคือแนวทางของเด็กม.ปลาย เครียดมากหน้าแก่เร็วนะเอ้อ!

ลูกสาวเราก็คงเจื้อยแจ้วและเริ่ดๆ เชิดๆ ละมั้ง...ยังไม่ได้คิดอะไรเลย รอดูหน้าตาเพื่อนทั้งห้องก่อนแล้วกัน (อีนี่...วางแผนมาก ฮ่าฮ่า!)

#1 By *PhoeBiie* on 2010-05-06 17:37

หว๊าย รอดูอย่ามาเหวงนะคะ

คอนเซปต์>เฮฮาปาร์ตี้

/นึกถึงเพียงตอนแย่งส้มตำยามยอด

*หัวเราะ*

#2 By นนทกร on 2010-05-06 19:42

อิวูล์ฟ [n] เจ้าเพียง View my profile

Favourites

Categories